fbpx

Category Archives: Συμβουλές

ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ : ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ

Πηγή:STIHL https://bit.ly/36f78jW

Με λίγα λόγια

Αν ρωτήσουμε έναν έμπειρο κηπουρό τι του έρχεται το μυαλό όταν ακούει τη φράση “μαύρος χρυσός”, πιθανότατα δε θα μας απαντήσει το πετρέλαιο, αλλά το κομπόστ. Το κομπόστ είναι μια βιολογική ουσία που προκύπτει από τη διαδικασία της κομποστοποίησης και πραγματικά μεταμορφώνει το έδαφος του κήπου μας, δίνοντας επιπλέον θρεπτικά στοιχεία και γεύση στα φρούτα και λαχανικά που συλλέγουμε από τον κήπο μας.

Η κομποστοποίηση είναι μια άκρως φιλική προς το περιβάλλον διαδικασία με εξαιρετικά αποτελέσματα όσον αφορά στη θρέψη των φυτών στο σπίτι, προσφέροντας σημαντική εξοικονόμηση χρημάτων. Είναι μια διαδικασία κατά την οποία οργανικά υπολείμματα όπως για παράδειγμα φύλλα, χόρτα, κλαδιά, φλούδες και άλλα υπολείμματα τροφών (π.χ. τσόφλια αυγών) που μπορεί να υπάρχουν στην κουζίνα αλλά και τον κήπο μας, μετατρέπονται μέσω διαφόρων διαδικασιών και με τη βοήθεια μικροοργανισμών του εδάφους σε μια ουσία πλούσια σε θρεπτικά συστατικά που ονομάζεται κομπόστ.

Με σωστή χρήση και προσθήκη του κομπόστ:

  1. Αντιμετωπίζεται η διάβρωση των εδαφών.
  2. Το έδαφος γίνεται πολύ πιο πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, ενώ
  3. Αυξάνεται η ικανότητά του να συγκρατεί το νερό.
  4. Παράλληλα, μειώνουμε αισθητά την ποσότητα των οικιακών μας απορριμάτων, καθώς ένα μέρος αυτών ανακυκλώνεται.

Μία συμβουλή πριν αρχίσουμε:

Η πιο σημαντική συμβουλή που μπορούμε να δώσουμε σε κάποιον που ενδιαφέρεται να ξεκινήσει την κομποστοποίηση είναι η εξής: Μην υπεραναλύετε τα πράγματα, καθώς η υπερανάλυση οδηγεί σε παράλυση. Δε χρειάζεται ούτε να κυκλοφορείτε με ένα θερμόμετρο στο χέρι για να θερμομετρείτε συνεχώς το σωρό σας ούτε να ζυγίζετε σχολαστικά τα επί μέρους υλικά με στόχο να φτάσετε στην τέλεια αναλογία άνθρακα προς αζώτου. Η κομποστοποίηση συμβαίνει εδώ και εκατομμύρια χρόνια στη γη, ακόμα και χωρίς τις τέλειες συνθήκες θερμοκρασίας, υγρασίας και αναλογίας υλικών.

Τι θα χρειαστούμε:

Υλικά που είναι απολύτως απαραίτητα για την Κομποστοποίηση.

Τα υλικά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στην κομποστοποίηση χωρίζονται σε:

  1. πράσινα (χλωρά) και
  2. καφέ (ξερά).

Με τον όρο πράσινα (χλωρά) εννοούμε τα περισσότερα υπολείμματα της κουζίνας μας. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φλούδια από όλα τα φρούτα (π.χ. μήλα, μπανάνες, πορτοκάλια, ακτινίδια), υπολείμματα από σαλάτες (μαρούλι, λάχανο κτλ) καθώς και ολόκληρα φρούτα και λαχανικά που δεν προλάβαμε να καταναλώσουμε και βλέπουμε ότι είναι έτοιμα να σαπίσουν. Στην κατηγορία πράσινα (χλωρά) υλικά εντάσσονται επίσης όλα τα περιττά χλωρά υλικά από τον κήπο μας (λουλούδια που έχουν αρχίσει να μαραίνονται, χλωρά χόρτα που απομακρύνθηκαν από τον κήπο, πεσμένα φύλλα κτλ.) Όλα αυτά υλικά είναι πλούσια κυρίως σε άζωτο και είναι άκρως απαραίτητα για την κομποστοποίηση.

Με τον όρο καφέ (ξερά) εννοούμε υλικά όπως χώμα κήπου, ήδη υπάρχον κομπόστ, άχυρο, πριονίδια, σανό, τεμαχισμένα ξερά κλαδιά, ξερά χόρτα, ξερά φύλλα κτλ. Τα υλικά αυτά είναι πιο πλούσια σε άνθρακα.

Τέλος, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τσόφλια αυγών (πλούσια σε ασβέστιο), υπολείμματα από τα φίλτρα καφέ, καθώς και τεμαχισμένες εφημερίδες και χαρτόνια. Όσο πιο μεγάλη ποικιλία έχουμε στην πρώτη ύλη της κομποστοποίησης, τόσο πιο ποιοτικό και θρεπτικό το κομπόστ που θα δημιουργηθεί κάποιες εβδομάδες αργότερα. 

 

Τι να μην χρησιμοποιήσουμε ως υλικά για την κομποστοποίηση

Δεν είναι όλα τα υλικά της κουζίνας και του κήπου κατάλληλα για κομποστοποίηση. Απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουμε υπολείμματα γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος, συμπεριλαμβανομένων των αλλαντικών. Εννοείται ότι δε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οτιδήποτε πλαστικό ή συνθετικό. Επίσης, είναι καλύτερα στα πρώτα μας βήματα να μην χρησιμοποιήσουμε κοπριά, καθώς χρειάζεται μια εμπειρία για το τι είδους κοπριά θα μας ωφελήσει.

Μέγεθος Υλικών και Αναλογίες

Σαν ένα γενικό μέσο όρο, θα λέγαμε ότι οι δύο αυτές ομάδες υλικών θα πρέπει να είναι σε ίση αναλογία, περίπου 1 ξερό προς 1 χλωρό. Αυτές οι αναλογίες αναφέρονται σε τεμαχισμένα και όχι ολόκληρα υλικά. Πάντως δεν θα πρέπει να ανησυχείτε αν δεν πετύχετε την τέλεια αναλογία, καθώς η κομποστοποίηση θα ξεκινήσει έτσι και αλλιώς.

Έχει όμως τεράστια σημασία το μέγεθος των υλικών αυτών να είναι το κατάλληλο προτού τοποθετηθούν σε στρώσεις στο σιλό χώνευσης. Τα υλικά και των δύο ομάδων πρέπει να είναι τεμαχισμένα σε πολύ μικρά κομμάτια. Ο λόγος είναι ότι ο αέρας πρέπει να κυκλοφορεί άνετα ανάμεσα στα υλικά αυτά και να δίνει δύναμη στα αερόβια βακτήρια να προχωρήσουν στην αποσύνθεση όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αν αφήσουμε ολόκληρα κομμάτια χωρίς να τα περάσουμε από έναν τεμαχιστή (π.χ. αν χρησιμοποιήσουμε μία ολόκληρη φλούδα μπανάνας ή μία ολόκληρη ντομάτα), η διαδικασία της κομποστοποίησης θα καθυστερήσει αρκετά, και μπορεί να χρειαστεί ένας ολόκληρος χρόνος για κάτι που μπορούμε να έχουμε σε 2,5 μήνες. Η εταιρία STIHL διαθέτει μια μεγάλη γκάμα ηλεκτρικών αλλά και βενζινοκίνητων τεμαχιστών. Με μια γκάμα που περιλαμβάνει επτά μοντέλα, οι αποδοτικοί ηλεκτρικοί τεμαχιστές της STIHL είναι κατάλληλοι για διαφορετικές ποσότητες υλικού κοπής: είτε για τον περιστασιακό τεμαχισμό μικρών ποσοτήτων κομμένου χόρτου είτε για τον συχνό θρυμματισμό πιο σκληρών κλαδιών.

Στη φωτογραφία βλέπουμε τα υλικά της πράσινης ομάδας που είχαμε συλλέξει, πριν και μετά τη χρήση του τεμαχιστή GHE 420.Τώρα που τα υλικά μας έχουν το κατάλληλο μέγεθος, πάμε να τα τοποθετήσουμε στο σιλό χώνευσης. Ένας καλός κάδος κομποστοποίησης εμποδίζει το φως να εισέλθει και εξασφαλίζει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, καθώς η μικροβιακή δραστηριότητα αλλά και η θερμοκρασία θα πρέπει να αρχίσει να ανεβαίνει κατακόρυφα. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι φυσικά είναι δυνατόν κάποιος να φτιάξει με παλέτες έναν αυτοσχέδιο κάδο κομποστοποίησης, αλλά σίγουρα δεν θα έχει την ποιότητα και την ευκολία ενός κομποστοποιητή καλής κατασκευής.

Το Σιλό χώνευσης Aeroquick 690 διαθέτει ενεργό σύστημα αερισμού με ενσωματωμένους αεραγωγούς. Είναι σταθερό, και ανθεκτικό στη διάβρωση. Διαθέτει εξαιρετικά μεγάλο καπάκι με προστασία από τον άνεμο. Έχει κωνική μορφή για καλύτερη αποσύνθεση (γρήγορη μείωση του όγκου), καθώς και μεγάλες καταπακτές για την εξαγωγή του υλικού και από τις δύο πλευρές. Είναι φτιαγμένο από υψηλής ποιότητας ανακυκλώσιμο πλαστικό, ανθεκτικό στην υπεριώδη ακτινοβολία.

Έχοντας τοποθετήσει το σιλό χώνευσης σε κάποιο βολικό σκιερό σημείο του κήπου μας, πάμε να τοποθετήσουμε τα υλικά της πράσινης και καφέ ομάδας σε στρώσεις (1 στρώση χλωρά υλικά και 1 στρώση ξερά υλικά). Καλύτερα όμως στη βάση και την κορυφή του σωρού να τοποθετήσουμε ξερά υλικά, και μάλιστα χώμα του κήπου μας και κομπόστ. Η διαδικασία στρωματοποίησης είναι αρκετά σημαντική, καθώς έτσι θα επιταχυνθεί η δραστηριότητα των μικροοργανισμών, και θα χρειάζεται πολύ λιγότερο ανακάτεμα μέσα στο σιλό.

Υγρασία. Το κλειδί για την κομποστοποίηση.

Μόλις έχουμε φτιάξει ένα σωρό με μήκος, πλάτος και ύψος τουλάχιστον 70 εκατοστών και 4-5 στρώσεων, και πριν κλείσουμε τον κάδο κομποστοποίησης, πρέπει να βρέξουμε το σωρό μας. Η εξασφάλιση επαρκούς υγρασίας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την κομποστοποίηση. Στη συνέχεια, θα πρέπει τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα να ελέγχουμε εμπειρικά την υγρασία προσθέτοντας λίγο νερό στην κορυφή του σωρού.

Διάρκεια Κομποστοποίησης και Προσθήκη νέων υλικών σε έναν ήδη υπάρχων σωρό.

Εάν ακολουθήσετε όλα τα βήματα που αναφέραμε, είναι πιθανόν ήδη από τη 10η-12η εβδομάδα να έχει δημιουργηθεί το κομπόστ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αν χρησιμοποιήσετε καλοτεμαχισμένα υλικά, η κομποστοποίηση θα έχει ολοκληρωθεί έως και σε 6 μήνες (26 εβδομάδες). Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των εβδομάδων, εκτός από την εξασφάλιση της υγρασίας, μπορείτε αραιά και που να ανακατεύετε το σωρό, ελέγχοντας ότι στο κέντρο του η θερμοκρασία έχει ανέβει και υπάρχει όντως μικροβιακή δραστηριότητα. Η προσθήκη νέων υλικών σε έναν σωρό στον οποίο ήδη έχει αρχίσει η κομποστοποίηση θα πρέπει να γίνεται με σύνεση, και να μην ξεπερνά το 20% των συνολικών υλικών. Η προσθήκη των νέων υλικών μπορεί να γίνει ανοίγοντας μία τρύπα στην κορυφή του σωρού, όπου εκεί θα προστεθούν τα χλωρά υλικά. Μπορούμε στη συνέχεια να κλείσουμε την τρύπα προσθέτοντας ξηρά υλικά στην κορυφή.

Είμαστε σίγουροι ότι η διαδικασία της κομποστοποίησης έχει τελειώσει όταν το μίγμα μας έχει αποκτήσει χρώμα σκούρο καφέ, έχει έντονη μυρωδιά χώματος και παρατηρούμε ότι η θερμοκρασία εντός του σωρού είναι ίδια με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος (δεν παρατηρούνται ατμοί όταν με ένα φτυάρι σκάβουμε προς το κέντρο του σωρού μας). Αρκετοί κηπουροί το αφήνουν έτσι για τουλάχιστον άλλες 2-3 εβδομάδες πριν το χρησιμοποιήσουν στο έδαφός τους.

Πηγή:STIHL https://bit.ly/36f78jW

Καυσόξυλα: Ποια είναι τα καλύτερα για κάθε χρήση;

Τα περισσότερα καυσόξυλα στη χώρα μας χρησιμοποιούνται κυρίως για θέρμανση σε σόμπες, ξυλολέβητες ή τζάκια, καθώς και για χρήση σε εξωτερικούς χώρους και μπάρμπεκιου. Ωστόσο δεν είναι όλοι οι τύποι ξύλου κατάλληλοι για όλες τις χρήσεις.

Στην ουσία, απαιτείται μια σχετική έρευνα ώστε να καταλήξουμε σε ποιό καυσόξυλο είναι στην πραγματικότητα το καλύτερο για εμάς. Διαφορετικοί τύποι ξύλου για παράδειγμα φλέγονται γρηγορότερα, άλλοι έχουν μεγαλύτερη διάρκεια καύσης, άλλοι δημιουργούν καλύτερα κάρβουνα, και κάποιοι άλλοι δημιουργούν μόνο προβλήματα.

Τι πρέπει να έχουμε στο νου μας:

Ένας σωστός συνδυασμός 2-3 διαφορετικών ξύλων κάνει την καλή φωτιά.
Αγοράζουμε πάντα ξερά ξύλα, τα οποία καλό είναι να έχουν κοπεί τουλάχιστον 6-8 μήνες πριν και να έχουν στεγνώσει φυσικά, αλλιώς το τζάκι μας κινδυνεύει να γεμίσει καπνούς.
Τοποθετούμε τα ξύλα σε μέρος χωρίς υγρασία, καλά αεριζόμενο και προσέχουμε να μη βραχούν.
Ποτέ δεν καίμε βαμμένα ή επεξεργασμένα ξύλα ή κομμάτια επίπλων, καθώς κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο για την υγεία μας

Ποια καυσόξυλα να πάρω για θέρμανση;

Γενικά θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν μπορούν όλα τα είδη ξύλου να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμη ύλη, καθώς και ότι δε δίνουν όλα τα καυσόξυλα τα ίδια θερμικά αποτελέσματα.

Υπάρχουν γενικά 2 τύποι καυσόξυλων, τα μαλακά και τα ξηρά. Με τον όρο ξηρά ξύλα δεν εννοούμε απαραίτητα τα σκληρότερα σε υφή, καθώς επίσης και αυτά που αποκαλούμε μαλακά ξύλα δεν είναι πάντα μαλακά στην υφή.

Η διαφορά έγκειται κυρίως στη φυσική δομή, την πυκνότητα και το ποσοστό υγρασίας των δύο τύπων. Έτσι, ξηρά χαρακτηρίζονται τα καυσόξυλα που έχουν μεγαλύτερη πυκνότητα και περιέχουν μεταξύ 10 και 15% υγρασία. Τα σκληρά ξύλα καίγονται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ενώ ταυτόχρονα παράγουν μεγαλύτερα ποσοστά θερμότητας. Από την άλλη, τα μαλακού τύπου ξύλα περιέχουν μεγαλύτερα ποσοστά υγρασίας. Κατά κανόνα είναι κολλώδη και είναι πιθανό να προκαλέσουν συσσώρευση αυτών των ουσιών στην καπνοδόχο. Ωστόσο, καίγονται γρηγορότερα από τα ξηρά ενώ ταυτόχρονα παράγουν μεγάλη φλόγα.

Τα ξηρού τύπου ξύλα είναι ιδανικά για ξυλολέβητες και τζάκια, καθώς καίγονται αργά και έχουν ήρεμη φλόγα. Από την άλλη, τα μαλακού τύπου χρησιμοποιούνται συνήθως ως προσανάμματα σε συνδυασμό με τα σκληρά. Συχνή είναι η χρήση τους και σε εξωτερικούς χώρους, λόγω του μεγάλου ποσοστού καπνού που παράγουν.

Σκληρού τύπου Καυσόξυλα

Δρυς
Από τα πλέον δημοφιλή καυσόξυλα, η βελανιδιά καίγεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, παράγοντας μια ήπια φλόγα χωρίς ανεπιθύμητες σπίθες. Παρ’ όλο που δεν είναι το καλύτερο από άποψη θερμικής απόδοσης, η δρυς προτιμάται κατα κόρον στη χώρα μας λόγω της μεγάλης διάρκειας στην καύσης της.

Ελιά
Η ελιά είναι από τα ξύλα που συστήνονται για καύση στο τζάκι. Είναι ξύλο αργής καύσης. Καίγεται η ρίζα αλλά και ο κορμός. Ανάβει με σχετική ευκολία και η καύση της διαρκεί αρκετή ώρα. Χρησιμοποιείται για να διατηρεί τη φωτιά, ενώ τα αναρίθμητα λεπτά κλωναράκια που έχουν προκύψει από το κλάδεμα είναι ιδανικά για προσάναμμα.

Μαλακού τύπου καυσόξυλα

Δημοφιλή είδη μαλακού ξύλου για καύση:

Κέδρος
Όταν καίγεται, εκπέμπει μια χαρακτηριστική ευχάριστη οσμή. Παράγει μικρή φλόγα που δίνει μια γλυκιά, διαρκή θερμότητα. Χρειάζεται προσοχή καθώς “σκάει”.

Πεύκο
Χρησιμοποιείται πάρα πολύ στην Ελλάδα, κυρίως ως προσάναμμα. Φλέγεται πολύ γρήγορα και το ίδιο γρήγορα καίγεται. Γι αυτό το λόγο, χρειάζεται συχνή ανανέωση. Δεν προτείνεται για χρήση σε τζάκια, σόμπες ή λέβητες παρά μόνο στην αρχή ως προσάναμμα, καθώς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ρητίνη. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις σπίθες που τυχόν πετάει, κάτι το οποίο είναι υπεύθυνο για πολλές πυρκαγιές σε σπίτια της Ελλάδος.

Οξιά
Είναι το σκληρότερο από όλα τα μαλακά ξύλα. Χρησιμοποιείται ως κύριο καυσόξυλο συνήθως, ανακατεμένο με σκληρά ξύλα, κυρίως σε κλειστές σόμπες. Καλό θα ήταν να μη χρησιμοποιείται σε ανοικτού τύπου τζάκια καθώς παράγει πολύ καπνό.

Pellets
Μια εναλλακτική λύση για θέρμανση είναι τα pellets. Αν είναι πιστοποιημένα για την ποιότητα και τη σύστασή τους, τα pellets έχουν πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα καυσόξυλα (λιγότερος καπνός και πιο αργή αλλά και σταθερή καύση). Παρόλα αυτά, δυστυχώς ένα μεγάλο ποσοστό pellets που κυκλοφορούν στην αγορά είναι αμφιβόλου προελεύσεως και εντελώς ακατάλληλα.

Ποιός τύπος ξύλου προσφέρει περισσότερη θερμότητα;

Αυτό που μας επιτρέπει να γνωρίζουμε πρακτικά το ποσοστό της ζέστης που θα επιτύχουμε στο χώρο μας με την καύση κάθε ξύλου είναι η θερμογόνος δύναμη. Η θερμογόνος δύναμη μετρά την ικανότητα παραγωγής θερμικής ενέργειας ενός υλικού, το οποίο μπορεί να καεί, κατά την καύση του. Είναι η θερμική ενέργεια που εκλύεται κατά την καύση ενός κιλού στερεού ή υγρού καυσίμου ή ενός κυβικού μέτρου αερίου καυσίμου που βρίσκεται σε κανονικές συνθήκες. Βάση της θερμογόνου δύναμής τους, τα ξύλα που στέφονται πρωταθλητές στη χώρα μας είναι το έλατο, το πεύκο, η οξιά και η δρυς. Ωστόσο, αυτό είναι μια γενική μέτρηση που δε λαμβάνει υπόψιν τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης. Για παράδειγμα, όλοι ξέρουμε ότι το πεύκο είναι πολύ επικίνδυνο για κύριο υλικό καύσης στο τζάκι, καθώς σκάει και εγκυμονεί ο κίνδυνος πυρκαγιάς σε υλικά που βρίσκονται κοντά σε αυτό (π.χ. χαλιά – κουρτίνες).

Ποιός τύπος ξύλου είναι κατάλληλος για ψήσιμο;

Παραδοσιακά στη χώρα μας χρησιμοποιείται η ελιά, το πουρνάρι και λιγότερο η ακακία για ψήσιμο. Ακόμη, ξύλα οπωροφόρων δέντρων, όπως αυτό της πορτοκαλιάς, χρησιμοποιούνται κατά κόρον για ψήσιμο, καθώς προσδίδουν πολύ ευχάριστα αρώματα. Ξύλο μηλιάς και κερασιάς, καθώς και το ξύλο της αμπέλου επίσης χρησιμοποιούνται για ψήσιμο και προσδίδουν ευχάριστα αρώματα. Τέλος, ξύλα που παραδοσιακά θεωρούνται στη χώρα μας ακατάλληλα για οποιοδήποτε χρήση, όπως αυτό της συκιάς, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι χρησιμοποιούνται από σεφ του εξωτερικού για ψήσιμο μοσχαρίσιου κρέατος.

Κάποιοι τύποι ξύλου που δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως καυσόξυλα είναι:
Χλωρά ξύλα

Τα χλωρά φρεσκοκομμένα ξύλα έχουν πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε υγρασία και είναι πολύ δύσκολο να πάρουν φωτιά. Ακόμα και στην περίπτωση ωστόσο που θα ανάψουν, θα παράξουν πολύ μεγάλα ποσά καπνού, λόγω της εξάτμισης των υγρών τους. Τα ξύλα θα πρέπει να έχουν στεγνώσει για τουλάχιστον 6-8 μήνες πριν τη χρήση τους, ενώ ορισμένοι τύποι ξύλου χρειάζονται ακόμη και 2 χρόνια για να φτάσουν σε ένα ανεκτό επίπεδο.
Επεξεργασμένο ή βαμμένο ξύλο

Αρκετά επεξεργασμένα και βαμμένα ξύλα περιέχουν επικίνδυνα χημικά, που είναι απαραίτητα για τη μακροχρόνια διατήρηση του ξύλου σε καλή κατάσταση. Σε περίπτωση που αυτό το ξύλο καεί, τα χημικά θα απελευθερωθούν στον αέρα με ολέθρια αποτελέσματα για την υγεία μας και το περιβάλλον.
Θαλασσόξυλα

Τα ξύλα που έχει ξεβράσει η θάλασσα χρειάζονται τεράστια προσπάθεια για να ανάψουν, και η προσπάθεια αυτή δεν αξίζει τον κόπο. Τα ξύλα αυτά λόγω της μεγάλης παραμονής τους στη θάλασσα έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε αλάτι. Σε περίπτωση καύσης τέτοιων ξύλων, είναι πιθανόν να εκλυθούν διοξίνες, που είναι καρκινογόνες.
Πολύ μεγάλα κούτσουρα

Τα κούτσουρα με διάμετρο μεγαλύτερη από 20 εκατοστά είναι καλό να σχίζονται πριν χρησιμοποιηθούν. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως με το να ρίχνουν τεράστια κούτσουρα στη φωτιά θα παραχθεί περισσότερη φλόγα. Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν ισχύει. Στην ουσία θα έχουμε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Είναι χρήσιμο να διαθέτουμε ένα εύχρηστο αλυσοπρίονο για τέτοιες περιπτώσεις. Η εταιρία STIHL διαθέτει μια μεγάλη γκάμα από μικρά εύχρηστα και επαναφορτιζόμενα αλυσοπρίονα, που είναι η ιδανική επιλογή για το κόψιμο μεγάλων κούτσουρων σε μικρότερα κομμάτια. Είναι αθόρυβα, δυνατά και αποτελεσματικά. Τα επαναφορτιζόμενα αλυσοπρίονα της STIHL είναι ιδανικά για όσους θέλουν να δουλεύουν αποδοτικά, με ησυχία και χωρίς ρύπους. Το αλυσοπρίονο MSA 120 C-BQ διατίθεται χωρίς μπαταρία και φορτιστή. Είναι ένα εξαιρετικά ελαφρύ και αθόρυβο επαναφορτιζόμενο αλυσοπρίονο για την περιποίηση του κήπου και την κοπή καυσόξυλων. Η ειδική αλυσίδα 1/4 » PM3 κόβει με υψηλή ακρίβεια, γλιστρά εύκολα μέσα στο ξύλο, κάτι που εξασφαλίζει λεία τομή.

Μεγάλο ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν τα μικρά βενζινοκίνητα αλυσοπρίονα της STIHL. Το MS 170 είναι ένα εύχρηστο βενζινοκίνητο αλυσοπρίονο με κινητήρα STIHL 2-MIX. Πρόκειται για ένα μικρό μοντέλο 1,6 Hp, 4,1 kg, ειδικά σχεδιασμένο για κοπή καυσόξυλων. Διακρίνεται για τον απλό χειρισμό χάρη στον μοχλό πολλαπλών λειτουργιών, για τον οικονομικό κινητήρα 2-MIX που είναι φιλικός προς το περιβάλλον, καθώς και για το αυτόματο σύστημα λίπανσης της αλυσίδας STIHL Ematic για άριστη λίπανση της αλυσίδας. Αν χρειαζόμαστε ελαφρώς περισσότερη ισχύ, η STIHL διαθέτει το εξαιρετικό MS 180. Έχει ισχύ 1,9 Hp και οικονομικό κινητήρα 2-ΜΙΧ. Αποτελεί ένα μικρό μοντέλο για κοπή καυσόξυλων, με περισσότερη ισχύ και πλευρικό τεντωτήρα αλυσίδας για ασφαλές και απλό τέντωμα της αλυσίδας. Διατίθεται στην έκδοση 40 cm για κοπή χοντρών κλαδιών και διαθέτει οικονομικό κινητήρα 2-MIX.

Οδηγίες κοπής χόρτων με θαμνοκοπτικό

ΧΡΗΣΗ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

Κόβετε πάντα οδηγώντας την κεφαλή κοπής από την δεξιά
σας πλευρά προς την αριστερή. Ο δίσκος κόβει καλύτερα χρησιμοποιώντας το 1/3 από την άκρη του. Χρησιμοποιήστε αυτόν τον χώρο για κοπή σκληρών και χοντρών θάμνων. Για κοπή μαλακού χόρτου μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μέχρι και τα 2/3 από την άκρη του δίσκου.
Ρυθμίστε  την  ταχύτητα  του  κινητήρα  ανάλογα  με  τα αντικείμενα που κόβετε. Κόψτε μαλακό χορτάρι με την μεσαία
ταχύτητα και κόψτε θάμνους στην μέγιστη ταχύτητα.

ΧΡΗΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΚΟΠΗΣ ΜΕ ΝΗΜΑ (ΜΕΣΙΝΕΖΑ)

Η μεσινέζα καταναλώνει μεγάλη ισχύ. Σημειώστε ότι η ταχύτητα περιστροφής του κινητήρα πρέπει να είναι 50% μεγαλύτερη σε σχέση με την χρήση μεταλλικού δίσκου.
Η  μεσινέζα  κόβει  τα  χόρτα  με  την  δύναμη  περιστροφής  του  νήματος. Εάν προσπαθήσετε να κόψετε γρασίδι όσο το μήκος του νήματος, η ταχύτητα περιστροφής θα μειωθεί λόγω της αντίστασης και δεν θα μπορείτε να κόψετε καλά. Σε περίπτωση μεγάλης αντίστασης απομακρύνετε την μεσινέζα από τα χόρτα, αυξήστε την ταχύτητα περιστροφής και κόψτε ένα μικρό μέρος κάθε φορά

Εάν προσπαθήσετε να κόψετε κινώντας το θαμνοκοπτικό σε αντίθετη φορά από το κανονικό, δηλαδή από τα αριστερά προς τα δεξιά, θα εκτοξευθούν κομμένα αντικείμενα μακριά από το σώμα σας.

Αλυσοπρίονο και οδηγίες ασφαλούς χρήσης

Πριν ξεκινήσετε αλυσοπρίονο σας, παρακαλούμε μπλοκάρετε το φρένο αλυσίδας. Πατήστε το φρένο αλυσίδας προς τα εμπρός. Αφαιρέστε πριν ξεκινήσετε τη θήκη ασφαλείας της λάμας.

Πιέστε τη βαλβίδα. Έτσι, ο κινητήρας θα πάρει τις πρώτες στροφές του και θα διευκολυνθεί η έναρξη του αλυσοπρίονου σας. Πατήστε αρκετές φορές την αντλία καυσίμου. Η διαδικασία εκκίνησης διευκολύνεται από τη μείωση των τραβηγμάτων του σχοινιού. Πατήστε το γκάζι και φέρτε το μοχλό πολλαπλών λειτουργιών στη θέση «τσοκ».

Πριν ξεκινήσετε τοποθετείστε το πριόνι επίπεδη επιφάνεια. Το εξάρτημα κοπής δεν πρέπει να έχει καμία επαφή με το έδαφος ή άλλα αντικείμενα, γιατί μπορεί να περιστραφεί κατά την εκκίνηση και να σας θέσει σε κίνδυνο χωρίς λόγο. Κρατάτε το αλυσοπρίονο πάντοτε με τα δύο χέρια: Το δεξί σας χέρι στην πίσω χειρολαβή, ακόμα κι αν είστε αριστερόχειρας. Για σταθερή καθοδήγηση του μηχανήματος, πιάστε τη σωληνωτή λαβή και τη χειρολαβή γερά με τους αντίχειρες.

Τραβήξτε αργά με το δεξί χέρι σας το σχοινί της μίζας μέχρι να νιώσετε αντίσταση. Τραβήξτε το σχοινί της μίζας σταθερά αρκετές φορές έως ότου ο κινητήρας ξεκινήσει (Αν είναι δυνατόν, τραβήξτε ευθεία προς τα πάνω, χωρίς το σχοινί να τρίβεται στη σιδερένια οπή του καπακιού της μίζας).

Ο κινητήρας θα εκκινήσει μόνο για μια στιγμή , αλλά αμέσως θα σβήσει. Τώρα σηκώστε τον πολλαπλό μοχλό λειτουργιών μία θέση πάνω (θέση μισό γκάζι, χωρίς τσοκ). Τραβήξτε το σχοινί εκκίνησης και πάλι, έως ότου ο κινητήρας ξεκινήσει. Μετά την εκκίνηση του κινητήρα πατήστε αμέσως το γκάζι . Τώρα, ο πολλαπλός μοχλός μετακινείται μόνος του στην κανονική του θέση (ρελαντί).

Σηκώστε το αλυσοπρίονο αργά από το έδαφος, χωρίς να πατήσετε το γκάζι. Λύστε το φρένο με το τράβηγμα του μοχλού του φρένου.

Πριν ξεκινήσετε, ελέγξτε τη λίπανση της αλυσίδας. Δοκιμάστε σε ένα καθαρό μέρος (π.χ. κούτσουρο δέντρου ή χαρτί στο πάτωμα) και πατώντας τέρμα γκάζι και στρέφοντας τη μύτη της λάμας προς τα κάτω, ελέγξτε αν εμφανίζεται το λιπαντικό αλυσίδας στο μέρος αυτό. Αν ναι μπορείτε να αρχίσετε να εργάζεστε.

Τώρα το πριόνι είναι έτοιμο προς χρήση. Ελέξτε την ασφαλή κατάσταση του αλυσοπριόνου.

Το μάζεμα της ελιάς

Ο καρπός της ελιάς ωριμάζει στα μέσα προς τέλη του φθινοπώρου, οπότε και ξεκινάει η συγκομιδή, ή το λιομάζωμα. Η ελιά παραδοσιακά μαζεύεται με το χέρι, και το μάζεμα της ελιάς αποτελεί εδώ και αιώνες σημαντική αγροτική δραστηριότητα σε πολλές περιοχές της Μεσογείου.

Στη σημερινή εποχή ευδοκιμεί ακόμη η παραδοσιακή μέθοδος συγκομιδής, με τη βοήθεια ίσως κάποιων νεότερων εργαλείων: τα κλαδιά περνιούνται με το “χτένι” για να αποσπαστεί ο καρπός με μεγαλύτερη ευκολία και ταχύτητα, ενώ το έδαφος κάτω από την ελιά στρώνεται με λιόπανα ή με ειδικό δίχτυ από συνθετικό υλικό.

Σκάλες από ξύλο ή αλουμίνιο χρησιμοποιούνται για το μάζεμα των δυσπρόσιτων κλαδιών. Αφού πέσουν οι ελιές από το δέντρο, οι αγρότες τινάζουν τα άκρα των ελαιόπανων ώστε να δημιουργηθούν σωροί, οι οποίοι θα καθαριστούν με το χέρι από χοντρά κλαριά και τσαμπιά προκειμένου να τοποθετηθούν στη συνέχεια σε δοχεία μεταφοράς (κουβάδες, τενεκέδες κλπ.) και σακιά και να μεταφερθούν στον χώρο αποθήκευσης. Δεν είναι απαραίτητη η απομάκρυνση των φύλλων, αφού υπάρχει στο ελαιοτριβείο ειδικό μηχάνημα που τα απομακρύνει με αέρα.

Επίσης το μάζεμα μπορεί να συνδυαστεί με το κλάδεμα της ελιάς. Οι  γεμάτες με καρπό κλάρες μεταφέρονται στην “κλαρού”, μια απλή αλλά πολύ χρήσιμη μηχανή, που τινάζει τις ελιές από το κομμένο κλαδί και τις οδηγεί κατευθείαν στο τσουβάλι.

Εναλλακτική τεχνική είναι το “τίναγμα” της ελιάς με ξύλινα ραβδιά, η τεχνική όμως αυτή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν έχει ωριμάσει πλήρως ο καρπός και είναι εύκολη η απόσπασή του από το δέντρο. Τέλος, είναι σύνηθες κατά τη συγκομιδή να κόβονται με πριόνι επιλεγμένα κλαδιά του δέντρου, τόσο για τη διευκόλυνση της συγκομιδής, όσο και για να βοηθηθεί η σωστή ανάπτυξη του δέντρου.

Συγκομιδή ελιάς με περιστροφική βέργα και χτένι.
Σε μεγάλους ελαιώνες χρησιμοποιούνται συχνά ειδικά μηχανήματα για τη συγκομιδή. Τα μηχανήματα χειρός (βέργες ελαιοσυλλογής) λειτουργούν συνήθως είτε με την αρχή της δόνησης (παλμική βέργα) ή της περιστροφής (περιστροφική βέργα) της κεφαλής , ή και συνδυασμό των δυο κινήσεων. Κοντά στη χειρολαβή προσαρτάται ο βενζινοκινητήρας ή ηλεκτροκινητήρας που δίνει κίνηση στη βέργα. Οι κατασκευαστές των βεργών ελαιοσυλλογής εξελίσσουν συνεχώς την τεχνολογία λειτουργίας, ώστε να αυξάνεται η απόδοση και ταυτόχρονα να ελαχιστοποιείται η ζημιά που προκαλεί το μηχάνημα στο ελαιόδεντρο. Στην κατεύθυνση αυτή, εμφανίστηκαν τελευταία στην αγορά βέργες ελαιοσυλλογής από τεχνολογικά προηγμένα υλικά όπως τα ανθρακονήματα (carbon fiber). Για ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα και απόδοση στη συγκομιδή υπάρχουν στην αγορά και αυτοκινούμενα μηχανήματα ελαιοσυλλογής. Λόγω της αρκετά υψηλής δαπάνης αγοράς τα μηχανήματα αυτά προορίζονται για ελαιώνες μεγάλης έκτασης, ενώ συχνά η αγορά τους εντάσσεται σε ευρωπαϊκά προγράμματα επιδοτήσεων για αγρότες.

Οι ελιές στη συνέχεα τοποθετούνται σε τσουβάλια ή πλατικα τελάρα και μεταφέρονται στο ελαιοτριβείο.

Το παρακάτω video είναι δημιουργία της Indigo View για ελληνική εταιρεία εξαγωγών προϊόντων ελιάς και ελαιολάδου.

Καθαρισμός και λίπανση λαμας και αλυσίδας

Το λάδι της αλυσίδας διασφαλίζει την ομαλή εργασία με το αλυσοπρίονο, αφού η αλυσίδα είναι καθαρή και χωρίς να φέρνει καμία αντίσταση στη λάμα.Για αυτόματη, συνεχή λίπανση της αλυσίδας και των oδηγών, σας προτείνουμε να χρησιμοποιήσετε μόνο φιλικά προς το περιβάλλον λιπαντικά της αλυσίδας . Τα μη ειδικά λάδια αλυσίδας μπορούν να επηρεάσουν τη διάρκεια ζωής της αλυσίδας και των οδηγών.